Na skróty

Zostaw kontakt

Akceptuje postanowienia zawarte w Regulaminie.

Zmiany w zakresie prawa do stosowania stawki 0% przy WDT

30.01.2020


Od 1 stycznia 2020 r. w polskim systemie prawnym obowiązują nowe regulacje dotyczące prawa do stosowania stawki 0% przy WDT. Przepisy te zostały wprowadzone na mocy nowelizacji prawa unijnego. Polski ustawodawca ze względu na przerwanie prac parlamentu spowodowane jesiennymi wyborami nie dokonał prawidłowej implementacji nowych regulacji do krajowego porządku prawnego. Brak takiej implementacji powoduje, że polscy podatnicy muszą bezpośrednio stosować przepisy unijnego rozporządzenia.

Niestety zapisy tego aktu prawnego są bardzo niejednoznaczne. Wprowadzają one nowe kryteria przyjęcia domniemania, które może być obalone zarówno przez podatnika jak również przez organ podatkowy.

Na chwile obecną trudno określić jakie będą praktyczne skutki tych nowych regulacji i jak będą interpretowane kwestie związane z zakresem dokumentowania, który daje pełne bezpieczeństwo stosowania stawki 0%.

Jak dotąd Ministerstwo Finansów wydało jedynie komunikat, zgodnie z którym: „Niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione. Sytuacja taka nie ulegnie zmianie po wejściu w życie ustawy implementującej prawo unijne.”

1. Nowelizacja dyrektywy VAT

Nowelizacja dyrektywy wprowadza wymóg posiadania ważnego numeru identyfikacyjnego VAT przez nabywcę w państwie członkowskim jako przesłanki umożliwiającej dostawcy zastosowanie stawki 0%. Co więcej nabywca jest zobowiązany do podania numeru identyfikacyjnego sprzedawcy w celu zastosowania przez niego stawki 0% z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Oznacza to, że sprzedawca nie może „domniemywać” numeru NIP nabywcy, tylko musi on być podany przez nabywcę. Przepisy nie precyzują formy jego „podania” tak więc należy przyjąć, że wystarczającym jest aby z zamówienia, umowy lub innej korespondencji handlowej wynikała fakt posługiwania się przez nabywcę dla tej transakcji określonym numerem NIP UE.

Dodatkowo nowelizacja wprowadza obowiązek złożenia prawidłowej informacji podsumowującej jako przesłanki materialnej do zastosowania zwolnienia (stawki 0%). Oznacza to ,że dane zawarte w tej informacji co do numeru NIP kontrahenta unijnego oraz wartości kwot transakcji dokonanych na jego rzecz powinny być spójne z dokumentacją źródłową (rejestrami VAT i fakturami sprzedaży/zakupu))

2. Nowelizacja rozporządzenia

członkowskiego. Szczególna uwaga została skierowana na dokumenty dotyczące transportu towarów i potwierdzania ich dostarczenia na terytorium innego państwa UE. Przyjęto założenie, że dla celów dowodowym pierwszeństwo mają dokumenty potwierdzone przez podmiot trzeci (niebędącym sprzedawcą ani nabywcą). Dopiero jeżeli takich dokumentów nie ma, są niekompletne lub wysyłka i magazynowanie (wydanie i odbiór) odbywa się bezpośrednio pomiędzy sprzedawcą i nabywcą dopuszcza się inne dokumenty. Co do zasady będą to te same dokumenty, które były stosowane do tej pory do celów potwierdzenia dokonania WDT

Zgodnie ze znowelizowanymi przepisami dokumenty potwierdzające wywóz towarów zostały podzielone na dwie grupy:

Dokumenty typu A (art. 45a ust. 3a)

Dokumenty typu B (art. 45a ust. 3b)

-

podpisany list przewozowy CMR lub inny dokument o podobnym charakterze

-

Konosament (dowód dostawy w transporcie morskim)

-

faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów

-

polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub

-

dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia,

-

poświadczenie odbioru wystawione przez podmiot trzeci prowadzącego magazyn w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie członkowskim

To właśnie te dokumenty stanowią, zdaniem ustawodawcy unijnego, w pierwszej kolejności o prawidłowości dokumentowania WDT i stosowania stawki 0%.

Domniemanie dokonania WDT na podstawie tych dokumentów będzie miało zastosowanie w następujących przypadkach:

1) wywóz przez dostawcę lub przewoźnika działającego na rzecz dostawcy

Sprzedawca musi posiadać co najmniej:

a) dwa niesprzeczne ze sobą dokumenty typu A (np. CMR i faktura od przewoźnika towaru), które zostały wydane przez dwa niezależne od siebie podmioty, a także niezależne od sprzedawcy i od nabywcy, albo

b) posiadać jakikolwiek pojedynczy dokument typu A (np. CMR), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dokumentami typu B (np. dokument bankowy dokonania zapłaty za wysyłkę lub transport towarów,), potwierdzającymi wysyłkę lub transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, a także niezależne od sprzedawcy i od nabywcy

2) wywóz przez nabywcę lub przewoźnika działającego na rzecz nabywcy,

Sprzedawca musi posiadać co najmniej:

a) dokumenty wymienione powyżej w pkt. 1 oraz dodatkowo:

b) pisemne oświadczenie nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wywiezione do innego państwa członkowskiego (wskazanie tego państwa również jest obowiązkowe) przez tego nabywcę lub w jego imieniu.

Oświadczenie takie musi zawierać:

- datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy;

- ilość i rodzaj towarów;

- datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu; oraz

- identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy.

Nabywca dostarcza sprzedawcy takie oświadczenie do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa.

W przypadku gdy nie jest możliwe uzyskanie w/w dokumentów (np. w w sytuacji gdy transport realizowany jest bezpośrednio przez sprzedawcę lub nabywcę bez pośrednictwa przewoźnika) dopuszczalne jest dokumentowanie WDT za pomocą innych dokumentów. W chwili obecnej należy odwołać się do obecnego brzmienia polskiej ustawy o podatku VAT gdzie określone są dokumenty świadczące o dokonaniu WDT( np. faktura sprzedaży, specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku, dowody zapłaty za dostarczony towar, korespondencja handlowa itd.)

UWAGA! INTERPRETACJA VERUM:

Przykłady kompletu dokumentów dla WDT załączanych do faktury sprzedaży ze stawką 0%:

1) wywóz przez dostawcę lub przewoźnika działającego na rzecz dostawcy

a) CMR podpisany przez nabywcę i faktura za transport

b) CMR podpisany przez nabywcę – dowód zapłaty za transport

d) faktura za transport i oświadczenie nabywcy o odbiorze towaru wg wzoru

2) wywóz przez nabywcę lub przewoźnika działającego na rzecz nabywcy

- podobne dokumenty jak pkt. 1 + oświadczenie nabywcy wg wzoru

3) sprzedaż za pośrednictwem firm kurierskich nie stosujących listów przewozowych typu CMR

a) faktura za transport i dowód zapłaty za transport

b) faktura za transport i oświadczenie nabywcy o odbiorze towaru wg wzoru

c) pomocniczo – wydruk potwierdzenia dostarczenia przesyłki/ odbioru wygenerowana z systemu śledzenia przesyłek.

Nowo wprowadzonym przepisom nie towarzyszy zmiana polskiej ustawy o VAT. Na chwilę obecną praktyczne stosowanie w roku 2020 nowych regulacji jest dość utrudnione. Verum będzie informowało swoich Klientów o zmianach interpretacji lub doprecyzowywaniu dotyczących obowiązków dokumentacyjnych dotyczących WDT i stosowania stawki 0%.

Opracował

Mariusz Raszczyk

Doradca podatkowy nr 07166

 


wróć