Na skróty

Zostaw kontakt

Akceptuje postanowienia zawarte w Regulaminie.

Zmiany w podatkach dochodowych od 1 stycznia 2020 r.

15.01.2020


1. Zmiana definicji małego podatnika

 

Zmiana polega na podwyższeniu progu przychodów ze sprzedaży, wraz z kwotą należnego podatku VAT uprawniającego do uzyskania statusu „małego podatnika” z 1,2 mln euro do 2 mln euro. Przychody osiągnięte w roku 2019 zdeterminują status podatnika na rok 2020 wg „nowego” limitu. Próg wartości przychodów ze sprzedaży 2 mln euro obejmie również przedsiębiorstwa w spadku.

 

Status „małego podatnika” pozwala podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą na wybór kwartalnego sposobu wpłacania zaliczek, umożliwia również dokonywania jednorazowych odpisów amortyzacyjnych do wysokości 50 tys. euro.

W przypadku podatników, będących osobami prawnymi status „małego podatnika” warunkuje stosowanie preferencyjnej stawki podatku wynoszącej 9%.

 

 

2. Jednorazowe rozliczenie straty

 

Od 1 stycznia wprowadzona została możliwości jednorazowego rozliczenia, w ramach rozliczenia podatku dochodowego, straty podatkowej do wysokości 5 mln zł.

Z preferencji można skorzystać, jeżeli strata powstała w roku 2019 i latach późniejszych. Straty powstałe w roku 2018 i wcześniej będą rozliczane na zasadach dotychczasowych (do odliczenia w danym roku nie więcej niż 50% wysokości poniesionej straty z lat ubiegłych).

 

 

3. Dodatkowe koszty uzyskania przychodu u podatników CIT związane z finansowaniem wewnętrznym

 

Znowelizowane przepisy przewidują możliwość zaliczania do podatkowych kosztów uzyskania przychodów hipotetycznych kosztów pozyskania kapitału zewnętrznego, w przypadku, gdy źródłem finansowania spółki są dopłaty wnoszone przez wspólników bądź tzw. zyski zatrzymane wynikające z przekazania zysku spółki na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki.

 

Koszt, o którym mowa, określa się jako kwotę odpowiadającą iloczynowi stopy referencyjnej NBP obowiązującej w ostatnim dniu roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty wniesionej do spółki dopłaty bądź przekazania zysku na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki. Ponieważ (od kilku lat) stopa referencyjna NBP wynosi 1,50%, koszt, o którym mowa, oblicza się przy zastosowaniu stawki 2,5%. Roczny limit kosztów wynosi 250 000 zł.

 

Znowelizowane przepisy stosuje się również do wniesionych dopłat oraz zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy po dniu 31 grudnia 2018 r.

 

Koszty te wyliczone od kwoty dopłaty (zatrzymanego zysku) rozliczane są w koszty roku, w którym wniesiono dopłatę (podjęto uchwałę) oraz w kolejnych 2 latach podatkowych. Da zdarzeń z roku 2019 za pierwszy okres rozliczenia kosztu uznaje się rok 2020.

 

Przykład 1:

W roku 2019 na mocy uchwały Zgromadzenia Wspólników kapitał zapasowy spółki z o.o został powiększony o 1 mln zł. Zgodnie ze znowelizowanymi przepisami spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów najpierw w roku 2020, a następnie w każdym z lat 2021 i 2022 kwotę 25.000 zł (1 000.000 zł x 2,5%) wynikającą z przekazania wskazanego zysku na kapitał zapasowy spółki w 2019 r. Oznacza to możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów łącznie kwoty 75.000 zł.

 

 

4. Ulga na złe długi w podatkach dochodowych

 

Znowelizowane przepisy wprowadzają możliwość pomniejszenia przez wierzyciela podstawy opodatkowania o zaliczaną do przychodów należnych wartość wierzytelności, jeżeli wierzytelność ta nie zostanie uregulowana lub zbyta w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (rachunku).

 

Analogicznie na dłużnika nałożony został natomiast obowiązek doliczenia do podstawy opodatkowania zaliczanej do kosztów uzyskania przychodu wartości zobowiązania. W przypadku uregulowania zobowiązania dłużnik będzie miał prawo do korekty zwrotnej w rozliczeniu za okres, w którym zobowiązanie to zostanie uregulowane.

 

Korekty dokonywane będą wyłącznie w odniesieniu do wierzytelności oraz zobowiązań powstałych w związku z transakcjami handlowymi, jeżeli z tytułu tych transakcji przynajmniej u jednej ze stron określa się przychody lub koszty uzyskania przychodów, bez względu na termin ich ujęcia w tych przychodach lub kosztach uzyskania przychodów. Korekta będzie również dotyczyła odpisów amortyzacyjnych.

Regulacje, umożliwiające wierzycielom korektę podstawy opodatkowania/straty podatkowej będą miały zastosowanie do transakcji handlowych, w przypadku których termin zapłaty upływa po dniu 31 grudnia 2019 r.

Regulacje w zakresie korekty podstawy opodatkowania/straty podatkowej będzie się stosowało w przypadku, gdy spełnione zostaną łącznie następujące warunki:

1) dłużnik na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania podatkowego nie będzie w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji,

2) od daty wystawienia faktury (rachunku) lub zawarcia umowy dokumentującej wierzytelność nie upłyną 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym została wystawiona faktura (rachunek) lub została zawarta umowa, a w przypadku, gdy rok kalendarzowy, w którym wystawiono fakturę (rachunek) jest inny niż rok kalendarzowy, w którym zawarto umowę - gdy nie upłyną 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego późniejszej z tych czynności,

3) transakcja handlowa zawarta jest w ramach działalności wierzyciela oraz działalności dłużnika, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

 

 

 

Opracował

Mariusz Raszczyk

Doradca podatkowy nr 07166

 


wróć