Na skróty

Zostaw kontakt

Akceptuje postanowienia zawarte w Regulaminie.

Obiad z kontrahentem - kosztem podatkowym

03.12.2013


25 listopada 2013 r. Minister Finansów wydał interpretację ogólną, w której określił zasady kwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów wydatków, dotyczących nabywanych przez podatników artykułów spożywczych i usług gastronomicznych. Do zajęcia stanowiska, bardziej liberalnego od dotychczasowej praktyki organów skarbowych, skłonił Ministra Finansów wyrok NSA wydany w składzie siedmiu sędziów (z dnia 17 czerwca 2013 sygn. akt II FSK 702/11). Analizując uzasadnienie tego wyroku Minister Finansów zwraca uwagę na kilka aspektów, które należy brać pod uwagę analizując możliwość zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków ponoszonych na np. poczęstunek kontrahentów w trakcie rozmów biznesowych i spotkań firmowych:


1. Wymienienie w przepisach podatkowych jako przykładowych kosztów reprezentacji wydatków na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza, iż wydatki tego rodzaju zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Kwalifikacja każdego przypadku powinna być odrębna, pod kątem warunków i okoliczności uzasadniających poniesienie takich wydatków.


2. Dla kwalifikacji danych wydatków jako wydatków na reprezentację wykluczonych z kosztów uzyskania przychodów nie jest istotne miejsce podawania poczęstunków, świadczenia usług gastronomicznych etc, tj. nie bierze się pod uwagę tego, czy poczęstunki odbywają się w siedzibie firmy, czy też poza nią. Dla oceny takich wydatków nie są także istotne takie cechy jak wystawność, wytworność, okazałość poczęstunków. Nie ma bowiem możliwości skonstruowania miernika dla określenia poziomu wystawności, wytworności, okazałości czy przepychu jednakowego dla wszystkich podmiotów gospodarczych.


3. Za wydatki na zakup żywności, napojów i usług gastronomicznych, wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 updop i art. 23 ust. 1 pkt 23 updof należy uznać te, których wyłącznym bądź dominującym celem jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, czy działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z uczestnikami takich spotkań.


4. Każda sprawa powinna być przedmiotem odrębnej oceny pod kątem okoliczności w jakich doszło do poniesienia omawianych wydatków. Poniesione wydatki na zakup żywności, napojów i usług gastronomicznych powinny spełniać wymogi przepisów art. 15 ust. 1 updop lub art. 22 ust. 1 updof, czyli być poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Nie pozostają zatem w jakimkolwiek związku z przychodami podatnika wydatki np. na „obiady dla rodziny”, „fundowane przyjęcia dla znajomych”, „na usługi rozrywkowe”. Tego rodzaju, przykładowo podane wydatki, nie mieszczące się w kategorii kosztów uzyskania przychodów, nie mogą być w ogóle rozważane w kontekście wyłączeń z art. 16 ust. 1 pkt 28 updop i art. 23 ust. 1 pkt 23 updof.
Reasumując, należy stwierdzić, że analiza tez wyroku NSA z dnia 17 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 702/11 prowadzi do wniosku, iż nie podlegają wykluczeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 updop i art. 23 ust. 1 pkt 23 updof ponoszone przez podatników wydatki na drobne poczęstunki (np. ciastka, paluszki, kanapki), napoje (np. kawa, herbata, woda mineralna, soki), a także posiłki (np. obiady, lunche), niezależnie od miejsca ich podawania (w siedzibie podatnika, czy też poza nią), podawane podczas prowadzenia rozmów z kontrahentami, inwestorami, wykonawcami etc. dotyczących zakresu prowadzonej przez podatników działalności gospodarczej.”

Opublikowana interpretacja ogólna daje więc „zielone światło” dla zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na zakup artykułów spożywczych podawanych na spotkaniach z kontrahentami, jak również usług gastronomicznych zakupionych w okolicznościach wskazujących na związek z działalnością gospodarczą. Nadal jednak podstawą udowodnienia związku pomiędzy w/w wydatkami a działalnością gospodarczą jest wskazanie okoliczności mających uzasadniać poniesienie danego kosztu. Wydaje się jednak, że wystarczającym sposobem wskazania takiego związku może być po prostu odpowiedni opisu dokonany przez przedsiębiorcę, umieszczony na fakturze. W przypadku wydatków przekraczających kwoty „zwykłego” poczęstunku lub obiadu/lunchu zasadnym byłoby zgromadzenie dodatkowego materiału w postaci np. korespondencji e-mail z której wynikałaby np. większa liczba osób zaproszonych na lunch czy też znaczna kwota wydatków poniesionych na przygotowanie cateringu na spotkanie z kontrahentami w siedzibie firmy, mającego na celu zapoznanie z aktualną ofertą handlową. 

Opracował
Mariusz Raszczyk
Doradca podatkowy nr 07166


wróć